การแสดงสดของ kanekoayano ที่สามารถดับสูญและแตกสลายลงได้ทันทีหลังดูจบ
ผ่านมาได้ 4 วันแล้วกับคอนเสิร์ต Live Nation Tero presents LANDOKMAI & kanekoayano ที่ทำให้ความรู้สึกของการรอคอยจบลง และยังคงทิ้งไว้ซึ่งร่องรอยแห่งความรู้สึกล้นปรี่อยู่จนถึงตอนนี้
การแสดงแบบซัดรวดเดียว 10 เพลงจบ โดยไม่พูดพร่ำกับคนฟังอย่างเราให้เสียเวลาของ kanekoayano และชาวคณะ ทำให้เรารู้สึกว่า “สามารถปล่อยให้ร่างดับสูญและแตกสลายลงได้แล้ว ณ วันนั้น”
อาจเป็นการเปรียบเปรยที่ดูเกินไป แต่สำหรับการติดตามและรอคอยที่จะได้ดูการแสดงสดในเมืองไทยของอีกศิลปินที่เราชื่นชอบมาตลอด 11 ปี แล้วถูกถาโถมด้วยอารมณ์ที่ถ่ายทอดผ่านดนตรีที่ชาวคณะทั้ง 5 แห่ง kanekoayano (カネコアヤノ) สาดใส่แบบไม่มียั้งนั้น มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ยากมาก มีเพียงน้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ปลายหางตาที่เป็นคำตอบให้กับไลฟ์ครั้งนี้
คอนเสิร์ตเริ่มต้นด้วยเพลง 気分 (Kibun) ที่เพียงเสียงคอร์ดกีตาร์คอร์ดแรกดังขึ้นก็ทำเอาเราขนลุกเกลียว นี่แหละ! นี่แหละ! คาเนโกะ อายาโนะ ที่รอคอย ก่อนวงจะเริ่มบรรเลงเพลงที่เราคิดหนักมา 4 วันว่าคือเพลงอะไร และเท่าที่หาดูแล้ว คิดว่าเป็นเพลงใหม่ที่วงเพิ่งเริ่มเล่นในปีนี้ ต่อด้วยเพลง やさしい生活 (Yasashii Seikatsu) ที่แค่ได้ยินเสียงเกากีตาร์เบา ๆ ก่อนค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นอินโทรก็รู้สึกอิ่มเอมแล้ว แถมไลฟ์มีเสียงกลองเพิ่มเข้ามาเสริมจังหวะให้น่ารักขึ้นอีกด้วย เห็นคาเนโกะโยกไปร้องไปก็ได้แต่ยิ้มตาม เป็นอีกเพลงที่เราชอบเนื้อเพลงมาก ๆ ให้ความรู้สึก “ถ้าหาก” ที่เรียลดี ฟังแล้วรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อกำลังบินล่องลอยอยู่เต็มเวที
หลังจากนั้นคลื่นลูกใหญ่ก็ซัดเข้าใส่คนดูอย่างเราและพาเราดำดิ่งสุด ๆ โดยเฉพาะท่อนดนตรีที่เหมือนพายุโหมกระหน่ำ ทุกคนบนเวทีใส่กันแบบไม่มียั้งในตอนท้ายอย่างเพลง わたしたちへ (Watashitachihe) เสียงกีตาร์และเสียงคาเนโกะในเพลงนี้มันทรงพลังมาก ๆ เหมือนร่างกายถูกบีบให้ระเบิดอารมณ์ที่เก็บไว้ออกมา และแปรเปลี่ยนเป็นน้ำตาแทน
ปลดปล่อยพลังไปแล้ว คาเนโกะก็พาเราคูลดาวน์ด้วยดนตรีเบา ๆ ที่ฟีลลิ่งโคตรจะเหงาในเพลง 月明かり (Tsukiakari) แล้วต่อด้วยเพลงน่ารัก ๆ กับจังหวะจากบองโกที่ชวนโยกแตะขาตามจังหวะอย่าง もしも (Moshimo) ก่อนจะเข้าเพลงฮิตอย่าง ラッキー (Lucky) กับไลท์ติ้งสีน้ำเงินที่เพิ่มความเฟี้ยวให้เพลงนี้ดูเท่มากยิ่งขึ้นอีก แล้วต่อด้วยเพลงใหม่ที่โคตรจะเท่ เป็นอีกเพลงที่ซาวน์ดนตรีบีบอารมณ์สุด ๆ!
kanekoayano ปิดท้ายคอนเสิร์ตในประเทศไทยครั้งแรกครั้งนี้ด้วยเพลง りぼんのてほどき (Ribon No Tehodoki) ที่เวอร์ชั่นในคอนเสิร์ตโคตรรรรจะดี!!! หนักแน่น ดึงอารมณ์ ก่อนจะปล่อยคลื่นลูกใหญ่ลูกสุดท้ายมาปะทะความรู้สึกของคนดูด้วยเพลงที่เรารักมาก ๆ อีกเพลง โดยเฉพาะการได้ร้องแหกปากท่อนซาบิชี่คุไนนนน!!~ ตามชื่อเพลง さびしくない (Sabishikunai)
เป็นคอนเสิร์ต 1 ชั่วโมงที่รู้สึกว่าจบเร็วมากกกกก (อยากให้เล่นอีกสัก 8 เพลง) แต่ก็เป็นคอนเสิร์ตที่ดีมากกกกกเช่นกัน นี่แหละ! ที่เรารอคอย คาเนโกะ อายาโนะ ที่รัวดนตรีและน้ำเสียงดิบ ๆ ซัดกระแทกต่อมความรู้สึกใส่เราแบบไม่พัก ก่อนปิดท้ายด้วยการแนะนำสมาชิกและขอบคุณคนดูเพียงสั้น ๆ แล้วเดินจากไปแบบไม่ให้ความหวังใด ๆ ว่าจะมีอังกอร์
บรรยากาศหน้างานอาจจะดูเหงาไปบ้าง แต่ก็เรียบง่ายเข้ากับฟีลของวงเป็นอย่างดี สเกลของสเฟียร์ ฮอลล์ถือว่าเหมาะ มีความโปร่ง แต่เสียงชัด เสียงแน่นกำลังดี จุดสำคัญอีกจุดคงเป็นไลท์ติ้งที่ไม่หวือหวา แต่ช่วยยกระดับมู้ดในแต่ละเพลงของไลฟ์ได้เป็นอย่างดี มวลรวมคือเป็นคาเนโกะ อายาโนะมาก ๆ ดูจบแล้วหันไปบอกเพื่อนว่า “ถ้าวันนี้ร่างจะดับสูญและแตกสลายก็ไม่ติดใจอะไรแล้ว”
ขอบคุณ Live Nation Tero ที่พา kanekoayano มาเยือนไทยในคอนเสิร์ตรวม 2 ศิลปิน 2 ประเทศ 2 แนวที่แตกต่างอย่างลงตัวครั้งนี้ ส่วนตัวถึงจะชอบและรอคอยคาเนโกะมานาน แต่ก็ไม่เคยคิดว่าจะเป็นจริงได้ แต่ในวันนี้ ในที่สุด! ประเทศไทยที่มีคาเนโกะ อายาโนะ, ฮิโรโทชิ ฮายาชิ, ทาคุยาอิซึกะ, ฮิคาริ ซาคาชิตะ มันดีอย่างนี้นี่เอง!
